Jeśli nie czytałeś jeszcze drugiej książki Bunkrów nie ma II, poniżej wrzuciłem wszystkie 85 historii, których znajdziesz w środku. Część z nich opublikowałem na blogu. Reszta dostępna jest tylko w książce. Do każdej z nich dorzuciłem ilustrację i krótką zajawkę.
Minęło kilka lat. Postanowiłem wrócić do Ameryki. Jak to zwykle bywa, byłem spóźniony na samolot. Biegłem, ile sił w nogach. Serce waliło mi tak mocno, że rozpruło koszulkę. Dziesięć, może piętnaście minut po rozpoczęciu onboardingu. Miałem nadzieję, że lot będzie opóźniony. Zostały jeszcze dwie bramki. Jedna.
– Opóźniony. Juhuuuu! – krzyknąłem.
Okazało się, że jakiś aktywista przykleił się do samolotu. Teraz technicy sprawdzali, czy użyty klej jest na tyle mocny, by facet nie urwał nam się po drodze…
W każdy piątek po pracy otwieraliśmy kilka browarów i win, by puścić w niepamięć zeszły tydzień. Wszystko na koszt biura coworkingowego. A tak naprawdę – to moich szefów, którzy owo biuro opłacali. Gdzieś z tyłu głowy zakodowałem sobie, że nie mogę się kompletnie zalać w trupa, obrzygać pół biura i odgrażać się nożem każdemu ze skośnymi oczami. To już nie te czasy, kiedy pracowałem na Stadionie Dziesięciolecia. Nie, nie, nie! Tym razem trzymałem umiar. Głównie dlatego, że w pewnym momencie musiałem się ulotnić na lotnisko i wskoczyć w samolot do Melbourne.
Był sierpień 2019 roku, na kilka miesięcy przed Wuhan. Wsiadłem do pociągu z Pekinu do Szanghaju. Wszyscy się grzecznie usadowili i speaker podaje informacje dla pasażerów.
– Witamy na pokładzie PKP Chiny… bla bla bla. Jedziemy do Szanghaju… bla bla bla… Cała podróż będzie monitorowana z użyciem systemu rozpoznawania twarzy… bla bla bla… Jak będziesz się źle zachowywał, charczał albo chodził po wagonach, to nigdy więcej nie wsiądziesz do pociągów PKP Chiny.
Tak właśnie wygląda świat pod nieustannym nadzorem. Tak wygląda system, w którym nie można żyć niezgodnie z zasadami. Tak wygląda panoptikom.
Dobra, pomówmy o pieniądzach. Ja przez wiele czasu sumiennie zlewałem każde pytanie w stylu: „A ty skąd bierzesz na te podróże?”. Nikt nie lubi, jak mu się zagląda do portfela. Jednak przestudiowałem temat, porozmawiałem z kim trzeba, przejrzałem to i owo i dzielę się wiedzą za darmo. Powiem Ci teraz, skąd wziąć pieniądze na podróże.
