W drodze powrotnej z Himalajów wbiłem na Bliski Wschód. Bahrajn to mała wyspa na Morzu Arabskim, którą upodobali sobie Saudyjczycy. Przyjeżdżają tam, by się nawalić i wydymać Rosjankę w dupę. Kraj utrzymuje się ze sprzedaży ropy, która stanowi 80% PKB. Pozostałe 20% to wcześniej wspomniany anal.
W ramach promocji książki, nagrałem 6 historii z drugiej książki w formie audiobooka. Cóż, nie jestem profesjonalnym lektorem. Całość do wysłuchania za darmo na Youtube.
Dostaję od Was wiele zapytań, jakie książki warto przeczytać. Co zrozumiałe, szukacie książek z czarnym humorem, kontrowersyjnych, zabawnych, niegrzecznych i w stylu brudnego realizmu. A prościej – coś śmiesznego do poczytania.
Przeczytałem wiele książek, które autentycznie mnie rozbawiły. Były też takie, o których ktoś napisał że są zabawne i śmieszne, ale takie nie były. Miałkie gówno, które śmieszy raczej moją babcię albo Strasburgera. Mam specyficzne, czarne poczucie humoru, które nie każdemu pasuje. Nie śmieszą mnie kabarety, gdzie koleś przebiera się za babę albo przejęzyczy, a publiczność leje ze śmiechu. Mam wrażenie że owej widowni można puścić “Lokomotywę” Tuwima, a popuściliby z wrażenia ze śmiechu.
O Vipassanie pierwszy raz usłyszałem siedem lat wcześniej. Wtedy opowiedział mi o niej Irlandczyk, który właśnie ukończył kurs i od razu po nim poszedł do baru. Gdy wybrałem się do Indii ponownie, postanowiłem wziąć w tym udział. Nie wiedziałem jeszcze, że będzie to równie mocne przeżycie jak to z opowieści dziadka, który przeżył obóz w Treblince. Biedak pochorował się z końcem wojny i ledwo mógł wytrzymać na tej wieżyczce strażniczej.
Minęło czternaście lat, odkąd pierwszy raz usłyszałem o klubie KitKat w Berlinie. Nigdy go nie odwiedziłem. Może i dobrze. Pod koniec stycznia znajomi zaproponowali mi wycieczkę do Niemiec na weekend. I tak od słowa do słowa ktoś wspomniał o klubie KitKat.
