"Tony dorósł. Ja również jako czytelnik. Lepiej się to czyta. Mniej bluzgów, ale humor jest jeszcze lepszy. Tony w tej książce chodzi po górach (Annapurna, K2, Mount Everest, Mount Rinjani),przeżywa trzęsienie ziemi i tajfun, włóczy się po dżungli. Pierwszy rozdział przypomina mi styl gonzo. Więc to bardziej podróżnicza książka, mniej jest o seksie. Humor jak zawsze genialny." CryptoPunk, 291 książek

"Rewelacyjna książka, jak dla mnie ciut gorsza od jedynki, ale trzyma wysoki poziom. Luźny klimat, historie mniej spektakularne ale nawet jest jakiś morał (w pierwszej nie było). Wiele rzeczy zmieniło się na lepsze. Jedno co mnie przeraziło, to objętość tej książki. 558 stron, bez żadnych oszustw z wielką czcionką lub obrazkami. Widać bardzo dużo włożonej pracy. Dobrze się bawiłam. Tony, pisz więcej!" KamiKam, 104 książki

"Druga część tych przygód nieco się różni od pierwszej. Nie ma już tylu szaleńczych imprez w podejrzanych klubach, w oparach alkoholu i narkotyków. Nie ma obsesyjnego uganiania się za dziewczynami, by "zaliczyć" każdą napotkaną w różnych zakątkach świata. Jest za to więcej fizycznych wyzwań, wypraw w niezwykle trudne miejsca (przesmyk Darién w Panamie, Karakorum, Himalaje). Jednak dla mnie największą różnicę zrobiły przemyślenia Tony'ego i sposób postrzegania przez niego nie tylko świata, ale swojego miejsca w nim. Odwiedził miejsca, które (tak to odebrałem) bardziej lub mniej go przewartościowały. Spędził niezwykłe chwile w jeszcze bardziej niezwykłych miejscach, gdzie przychodziły refleksje i przemiany duchowe (budowanie domku z drewna na indonezyjskiej wysepce w archipelagu Raja Ampat). Wszystkie te przygody okraszone są swoistym humorem. Czasami ironicznym, czasami sarkastycznym, a czasami wręcz groteskowym noir. Nie brakuje też dystansu do siebie i autoironii..." spectator_zm, 748 książek

"Tony pokazuje świat z zupełnie innej strony. Takiej, w której plan często kończy się szybciej niż droga, a najlepsze historie zaczynają się wtedy, kiedy rozsądek mówi: odpuść. I właśnie ten dystans do rzeczywistości kupił mnie najbardziej. Autor potrafi pisać o miejscach, ludziach i sytuacjach, które dla większości z nas byłyby wystarczającym powodem, żeby zawrócić, bez robienia z siebie bohatera. Jest humor, jest absurd, ale pod tym wszystkim pojawia się sporo refleksji o podróżowaniu, wolności i potrzebie wyrwania się z tego, co znamy. Najlepiej widać to w historii związanej z przesmykiem Darién. Sam wybór takiej drogi mówi więcej o autorze niż niejeden opis jego charakteru. Nie chodzi przecież tylko o dotarcie z punktu A do punktu B. Chodzi o ciekawość i przekonanie, że czasem warto sprawdzić, co znajduje się po drugiej stronie, nawet jeśli po drodze można kilka razy zwątpić we własne decyzje. Dużym plusem jest humor. Nie jest dodatkiem do opowieści, tylko sposobem patrzenia na świat. Tony potrafi rozładować sytuację jednym zdaniem, a chwilę później przejść do czegoś, co zostawia już nie śmiech, ale myśl." Spursmaniak, 1423 książki